De kapel van de Brigittines biedt sinds meer dan twintig jaar een podium voor levende kunsten: dans, muziek, theater, visuele kunst. Het is een toevluchtsoord, een oord van onthechting, van afzondering, een ruimte voor onderzoek en creatie: les Brigittines leveren sinds enkele jaren ook het verhaal van de ontmoeting tussen podiumkunsten, literatuur en muziek.
Zo zijn de uitgaven van de Brigittines een verlenging van de podiumbeweging; ze dragen bij tot het verspreiden van scheppende ideeën, wat ook hun expressiewijze zij.
Van pen tot noot, opvallende universa spelen op elkaar in. Kleuren, klankrijkdom, ideeën, nieuwe wegen… ook de muziek heeft bij de Brigittines zijn weerklank gevonden.
Getuigen daarvan de eerste twee cd's 'Ictus' en 'Muzeïk' uit een serie waarvan we hopen dat ze uitbreiding zal nemen.
Extravagances et Catastrophes - 1999 Werk uitgegeven bij gelegenheid van het Internationale Festival van Bellone Brigittines 1999. Daarin zijn de bedenkingen samengebracht van Guy Scarpetta, Olivier Smolders , Jean-Marc Adolphe, Jo Dekmine, Tomi Ungerer, Gaston Compère en Marcel Moreau.
" Dante imaginant, dans son Enfer, des centaines d'horreurs, de supplices, d'inexorables tourments, dont la fascination excède de très loin l'apparente fonction édifiante. Jérôme Bosch et ses cauchemars, ses hybridations, ses inquiétantes métamorphoses. Uccello captant la scansion du Déluge, depuis une perspective à l'envers dont le point de fuite devient la source d'un souffle, d'une rafale, d'une déflagration. Rabelais jubilant des massacres de la guerre picrocholine, des corps démembrés, violentés, des anatomies fracassées. Villon criminel notoire, de même que le Caravage, ou Gesualdo - et l'on sent, dans leurs œuvres, l'odeur du sang, le souvenir des coups de poignards réels. Molière devenant sans doute, l'amant de sa propre fille. Sade précipitant ses héroïnes dans l'embrassement d'un volcan … "
Trans-Danse Europe 2000
In 2000 verenigen zeven steden zich om het project Trans-Danse 2000 vorm te geven en dat een tiental gezelschappen de gelegenheid zal bieden hun project in gans Europa voor te stellen. Het werk vertelt dit boeiende avontuur.
" Pour l'an 2000, Avignon est élue Cille Européenne de la Culture pour l'an 2000 en compagnie de huit autres villes : Bergen en Norvège, Bologne en Italie, Bruxelles en Belgique, Cracovie en Pologne, Helsinki en Finlande, Prague en République Tchèque, Reykjavik en Islande et Saint Jacques de Compostelle en Espagne. Belle occasion pour les Hivernales, structure permanente de promotion de la danse en Avignon, et organisatrice du festival d'hiver de danse contemporaine (Les Hivernales de la danse), de se demander où en étaient la danse contemporaine et la création chorégraphique dans chacune de ces villes. C'était un peu difficile à imaginer car il y avait peu d'informations disponibles, sauf pour Bruxelles et Helsinki. Il fallait donc aller sur place pour savoir. (…)
La deuxième étape fut à Bruxelles avec l'équipe du Festival International Bellone Brigittines, aussitôt partante, puis à Bologne où le Teatri di Vita s'intéresse au projet, ensuite à Helsinki avec le Théâtre Municipal. A Bergen, nous ne trouvons pas de structure-relais mais une compagnie importante de danse contemporaine. A Reykjavik, ce sera également une compagnie, la Iceland Dance Company, installée au Théâtre Municipal, qui prendra l'initiative de s'intéresser au projet. Pour Cracovie, nous trouvons encore une compagnie de danse importante, le Silensian Dance Theatre, mais qui n'a pas la capacité immédiate de collaborer , et à Saint Jacques de Compostelle, des difficultés de structure et des difficultés financières empêchent le Teatro Galan d'entrer rapidement dans le projet.
Au total, 7 structures sur 9 villes s'enthousiasment et s'engagent : échanges, visites, repérages des compagnies ont lieu. Venant à bout d'obstacles de toutes sortes, (financiers, administratifs) sans compter la langue, le projet Trans Danse Europe 2000 se met en place. Une dizaine de compagnies européennes va donc voyager tout au long de l'an 2000 et présenter leurs spectacles dans ces sept villes, donnant lieu au premier festival itinérant européen. C'est cette aventure unique et surprenante qui fait l'objet de ce livre. "
Comme le présent promet - 2001
Werk uitgegeven voor de twintigste verjaardag van het Internationale Festival Bellone Brigittines met als thema " Comme le présent promet ".
Tekst en bedenkingen van Pascale Tison, Patrick Bonté, Thomas Gunzig, Romeo Castellucci, Eric De Volder, Grace Ellen Barkey, Guy Scarpetta, Michel Bernard, Michel Onfray, László Hudi, Philippe Franck, Vincent Delvaux, Frédéric Flamand, Nicole Mossoux, Alain Populaire, Pierre Droulers, Jean-Paul Dessy, Michèle Noiret, Joanne Leighton, Enzo Pezzella, Ingrid von Wantoch Rekowski, Karine Ponties, Tijen Lawton, Mauro Paccagnella, Serge Noyelle en Marion Coutris.
" Depuis ses débuts en 1981, le Festival a eu ce désir prospectif qui nous incitait à faire se rencontrer des œuvres d'imagination, des spectacles qui créent un langage et un univers en traversant les frontières des genres et des registres. Des œuvres atypiques, inclassables, qui cultivent des mystères secrets, des étrangetés paradoxales. Des œuvres de fantasme, des œuvres qui problématisent et formulent, de façon quelquefois inattendue, des questions cruciales de notre temps. Une programmation qui montre les liens, fait se confronter constamment de simples et concrets vertiges. Il faut leur laisser la voie libre, et laisser le saisissement s'insinuer en nous.
Oui, une écoute des artistes qui parlent d'aujourd'hui dans une langue propre à aujourd'hui - même si la syntaxe en est chahutée et le vocabulaire inédit - est nécessaire, et peu importe que ce vocabulaire prenne appui sur le mouvement ou la voix, un concept visuel, ou le tout ensemble… "
L'ascenseur - 2002
Novelle van Alain Fleischer, geschreven ter gelegenheid van de aanwezigheid in de kapel van zijn montage, A la recherche de Stella. Deze novelle in beperkte oplage volgt op het verhaal van La Nuit sans Stella, uitgegeven bij Actes Sud.
Au rez-de-chaussée de l'hôtel Hungria, tout est silencieux en cette heure avancée de la nuit, le portier somnole, et dans la cabine de l'ascenseur dont l'ampoule vient de s'éteindre, deux êtres sont là dans le noir, comme depuis longtemps, comme pour toujours. On dirait deux adolescents cachés dans une cabine de bain pour expérimenter et échanger quelques caresses, au moment d'une fugitive nudité, entre les vêtements de ville et ceux de la baignade, entre la terre et l'eau. cela pourrait être aussi un couple enfermé dans une cabine de téléphone, et suspendu à l'annonce d'une nouvelle ou d'un résultat dont leur sort, ou leur amour, dépend. J'ai conscience de l'incongruité de notre présence silencieuse, dans la cabine d'ascenseur arrêtée au rez-de-chaussée, et plongée dans l'obscurité. Mais la … "
L'isola del silenzio- 2006
Deze publicatie verschijnt naar aanleiding van het kunstwerk "L'isola del silenzio" van Claudio Parmiggiani in de Brigittinenkapel te Brussel van 26 januari tot 19 maart 2006.
Het kunstwerk en de uitgave werden verweznlijkt dankzij de samenwrking van de galerie Pascal Retelet.
Les Brigittines. Metamorfose van een plaats, een wijk – 2007
De hedendaagse dubbelganger van de Brigittinenkapel werd ontworpen door architect Andrea Bruno. Ter gelengenheid van de opening van dit nieuwe gebouw werd een werk uitgegeven dat handelt over de geschiedenis van de plaats en zijn wijk en dat, door middel van beelden, getuigt van de constructie van een gebouw in wording. Ook plaats het werk de barokkapel die nu geflankeerd wordt door zijn architecturale dubbelganger, in een vernieuwde stedelijke omgeving. Het onderzoekt ten slotte de dubbele tijdelijkheid van de gebouwen ten aanzien van het artistieke project dat in deze ruimte gedragen wordt door de Brigittines.
Deze drievoudige benadering werd toevertrouwd aan vier auteurs en een cineast.
Pascale Tison heeft gekozen voor fictie om ons over geschiedenis te praten.
Het hoofdstuk over architectuur wordt besproken door Stefan Devoldere en Iwan Strauven in de vorm van een analyse.
Ten slotte ondervraagt Marino Niola, in de vorm van een historisch essay, de barok en het hedendaagse over de centraalheid van het lichaam.
In de film van Michel Jakar gebeuren de waarnemingen echter vanuit het standpunt van een artiest wiens blik materies, licht, bewegingen en stiltes decodeert in de ontluikende architectuur van de dubbelganger van de Kapel.
Les Brigittines. Metamorfose van een plaats, een wijk / Umberto Allemandi & C. / 2007 / 19 x 19 cm / 132 p. / 15 euros
Lichtcocons - 2007
In december 2007 ontvangen de Brigittines de beeldende kunstenaar Dimitri Parimèros en zijn Lichtcocons.
Daar waar de dubbelganger van de Kapel van de Brigittines uitbundig uitpakt met contrasten tussen licht en materie in een erg veranderlijke stedelijke context, weeft de Kapel op haar binnenmuren draden van optische vezels.
Een uiterst subtiel werk dat zes imposante lichtstructuren doet ontstaan, opgebouwd uit hars en vezel. Roerloos nemen ze de ruimte van de Kapel in.
Alleen het gekraak nu en dan herinnert ons aan de realiteit van hun metamorfose.
Het werk Lichtcocons is de catalogus van de tentoonstelling. Het verzamelt teksten van Evelyne Artaud, Marie-José Mondzain en Dimitri Parimèros.
Lichtcocons / Umberto Allemandi & C. / 2007 / 19 x 19 cm / 72 p. / 15 euros
De CD's
Ictus Live
uittreksel 1
MuZeïk
uittreksel 1
De DVD's
Légers dérangements du réel. Een film van Michel Jakar - 2007
Tussen 2003 en 2005 filmde Michel Jakar van op dezelfde zitplaats (het midden van de eerste rij) alle voorstellingen in de Kapel. De montage die hij vervolgens heeft gerealiseerd, heeft meer weg van een fictievertoning dan van een documentaire. Met een vanzelfsprekende subjectiviteit, verrassende links, een mix van sfeerbeelden onthult de film de coherente basis van al deze voorstellingen en brengt hulde aan de ongelofelijke diversiteit van de hedendaagse creatie.
De film bevat ondermeer werk van Karine Ponties, Ingrid von Wantoch Rekowski, Charlotte Vanden Eynde & Hugo Dehaes, Jan Fabre, Hans Van den Broeck, Enzo Pezzella, AXE-Group, Simona Levi, Lia Rodrigues, Mauro Paccagnella, Veronica Vallecillo, la Compagnie Mossoux-Bonté, Bernard Eylenbosch, Pascale Houbin, Denis Marleau, Martine Pisani, Andrea Caruso Saturnino, Maxence Rey, Iris Meinhardt, Reynaldo Ramperssad, Régine Chopinot, Simone Moesen, Kaat De Windt, Pé Vermeersch, Manuela Rastaldi.
Productie : Kamalalam Production en Les Brigittines / Distributie : Carbon 7 / 2007 / DVD 5 PAL – allzones / 57’ / stereo / 16 :9 / ov frans en engels / 15 euros
Demain il fera jour. Een film van Michel Jakar – 2003
De edities van het Festival 2001 en 2002 werden helemaal gevat door het oog en de camera van Michel Jakar. Het is een eenmanonderneming, zonder voorbedachtheid, enkel en alleen voor het genoegen om het filmisch gebaar te koppelen aan de blik van de toeschouwer. Deze beelden zijn nu een levend geheugen van deze vluchtige momenten die even in de ruimte van de Brigittines te bevelen waren.
Net als het artistieke streven van het Festival zelf, is de film een caleidoscoop van beelden en klanken die overdwars zijn samengevoegd, zo vloeiend dat geen enkele ingreep van buitenaf nodig is om de voorgestelde route te volgen en te begrijpen. In een vrije en inventieve combinatie geeft de film gevoelsmatige en bewuste stemmingen weer, waarin zich een zekere samenhang van de hedendaagse wereld onthult die door zeer aparte gevoeligheden priemt. Een greep uit de ‘spelers’ : Jo Fabian, Caterina Sagna, Maren Strack, Ingrid von Wantoch Rekowski, Charlotte Vanden Eynde, Cécile Loyer, Charlie Degotte, Bert Van Gorp, Caroline de Cornière en Guilherme Bothelo, Romeo Castellucci, Nicole Mossoux en Patrick Bonté, Vera Mantero, Kitt Johnson, Karine Ponties…
Productie : RTBF – unité documentaire / Coproductie : Kamalalam Production en Les Brigittines / 2003 / DVCAM / 52’ / stereo / 16 : 9 / Promotioneel gebruik
